Weekend in Ribeirão Preto

Vorig weekend was er een bbq/feest te doen in Ribeirão, dus besloot ik samen met Arthur, mijn collega om naar daar af te zakken.

Het duurde even om er te geraken maar het resultaat was de moeite, een topweekend!

België-Brazilië

Het waren vijf goed gevulde weken in België. Bedankt aan iedereen, ik vond het echt plezant!

De reis terug naar Brazilië was ging goed vooruit. 's Morgens vroeg in Brussel vertrokken naar Frankfurt en dan via een korte tussenstop in Salvador naar São Paulo. Daar had ik geluk met de timing en kon ik nog net de laatste bus richting Franca nemen. Ongeveer een dag later plus vijf uur tijdsverschil was ik terug op vertrouwd terrein.

Enkele bedenkingen:

Ik dacht dat ik de oplossing had gevonden tegen bijbetalen voor te zware bagage. Gewoon zoveel mogelijk in de handbagae steken. Jammer genoeg stond er bij de gate in Frankfurt een weegschaal te wachten. Iedereen moest alles laten wegen. Mijn eerste poging gaf 14kg aan. Het toegelaten gewicht was maar 6kg dus dat zou me een vlotte 7kg * 20 euro/kg = 140 euries kosten. Beetje veel dacht ik! Na wat creativiteit (jas + trui aan en zoveel mogelijk dingen onder kleren in zakken, in mouwen, sokken, tussen de riem steken) bleven er nog 9 kg over. Toch een scherpe 80 euro erbij op al een redelijk prijzige vlucht. Gelukkig waren er ook anderen die dachten dat de oplossing was om het actieve personeel daar goed uit te schelden. Da zorgde voor wat afleiding en bracht me terug in de sfeer van het Portugees :)

Tijdens vliegreizen doen mensen wel eens hun schoenen uit. Ook gaan ze wel eens naar het toilet.  En dan zijn er ook enkelen die die twee zaken ranzig genoeg combineren!

Een lang weekend vol goed hoop.

Afgelopen vrijdag was er een feestdag ter gelegenheid van Het Zwarte Bewustzijn. Geen idee wat dit inhoudt, wat belangrijker is dat dit zorgde voor een lang weekend, wat een langere reis mogelijk maakte. De bestemming was Boa Esperança, in het Nederlands betekent dit Goede Hoop. Mijn buurjongen, Lucio, woont daar en had enkele foto's van zijn stad die wel de moeite leken.
Dit dorp ligt aan een groot meer op zoon 350km van Franca in de staat Minas Gerais. Dit laatste is niet onbelangrijk aangezien er nogal wat onderscheid wordt gemaakt tussen de verschillende staten. Zo zou in Minas het eten beter zijn en de vrouwen mooier zijn, iets wat ik uit mijn beperkte ervaring kan beamen!

Omdat door dit lang weekend nogal wat mensen naar huis gingen was het mogelijk om mee te rijden met enkele via via kenissen. Uiteindelijk daar om 's nachts gearriveerd en heel goed ontvangen door de familie van Lucio. De mama maakte nog enkele nachtelijk croque monsieurs voor het slapengaan. 's Morgens werd ik wakker van de geur van koffie en bij het verlaten van de kamer zag ik een heerlijk ontbijt klaarstaan! Geen tijgerbrood maar toch ook lekker.

Die dag werd ik overal mee naartoe gesleept: een 89-jarige priester uit Libanon die voor het eerst in 32 jaar nog eens Frans kon praten met een geweldig uitzicht over het dorp (check de foto's), naar de kerk die hij had gebouwd in het arme deel van het dorp, naar een schoenwinkel, grootmoeder, tweedehands meubelzaak, vrienden en vriendinnen. En bijna overal stond er wel eten of drinken klaar. Specialiteit:  pão de quejio oftewel kaasbrood. Dit zijn kleine pistolekes die werkelijk op elk moment van den dag worden gegeten.
Bij het vallen van den avond gingen we een fietstocht doen rond het meer, het deed goed om nog eens te fietsen! Halverwege namen we een pauze en besloten dat het goed zou zijn om een duik te nemen in het meer. Dit was werkelijk zalig, het werd al een beetje donker, aan de overkant in het dorp gingen alle lichten, geen geluid te horen buiten de krekels, het water lekker warm...
's Avonds op café heb ik veel mensen ontmoet. In een kleiner dorp zoals dit zijn er ook minder mensen die Engels praten. Maar hierdoor heb ik mijn Portugees goed kunnen oefenen en ook vreemde contacten gelegd!

Omdat er nogal wat andere bezoekers in het stadje waren zijn we devolgende dag naar de Serra gegaan, dit zijn heuvels (zoiets als de Botrange :p). Hier stromen allerlei riviertjes die watervallen hebben. Alhoewel het wat moeilijk is om deze te bereiken, een dik half uur op kleine zandweggetjes die rally taferelken oproepen, wordt deze inspanning beloond! Het was niet echt een grote waterval, maar eerder allemaal kleintjes achter elkaar. Toch was er een plek waar je kon afspringen. Maar na nader onderzoek bleek het water waarin je landt da de 10+ meter duik, maar een drietal meter diep te zijn. Ik heb dus vriendlijk gepast! Maar verder gewoon wa afkoelen en genieten van de massage dat het vallende water biedt.

Na een frisse duik reden we terug naar het centrum waar we in een bar naast het meer de zonsondergang konden bezichtigen. Onderstaande foto is genomen tijdens de winter, nu gaat de zon op een beetje andere plek onder en zijn de foto's minder spectaculair :-)

Omdat we nog terug moesten rijden nar Franca, inclusief stops kan dit toch zes uur duren, was zondag redelijk snel voorbij. De familie van Lucio had een barbeque gepland. Dit op de boerderij waar zijn nonkel werkt. Op een enorme lap grand dat aan de Rio Grande grenst werd er suikerriet, mango's, varkens, koeien, en vele andere dingen gekweekt. Ook was er een zwembad dat uitzicht op de rivier bood! Het was leuk om zijn familie te ontmoeten en heel goed te eten (van het varken in de foto's heb ik niks genomen :P). Kortom een heel fijne aflsuiter van een fijn weekend.

Ook nu heb ik een korte video gemaakt:

Riberão Preto van naderbij bekeken

Na een eerder blitsbezoek aan Riberão Preto wou ik toch nog eens teruggaan om de stad deftig te verkennen. Dus ging ik afgelopen zaterdag op pad met een van mijn huisgenoten, Jaspion. Na een rustig ontbijt namen we de bus. Alhoewel de bus geen air conditioning of luchtblazers had, konden de ramen gewoon open. Dus beeld je een halflege bus in  met ne lekker warme wind daardoor. Ideaal voor een dutje.

Toen we daar aankwamen was het 36 graden zonder wind, niet de ideale omstandigheden om te vertoeven in de zon. Maar het centrum van de stad was wel mooi. Alhoewel er weinig te zien was het sighseeing gedeelte beperkt tot een paar parken, een theater, een kerk en een bar. Na het centrum te hebben verkend was het tijd voor een beetje shopping. Daarvoor is de stad in de buursteden vooral bekend, er zijn immers twee shopping centra die in tegenstelling tot de stadscentra deftige winkels hebben, waaronder een paar grotere ketens zoals C&A, Decathlon en zelfs Fnac! Jaspion was niet echt op de hoogte van de route naar een van deze shopping centers, maar na wat navragen hadden we toch een 'goede weg' gevonden. Een klein uurtje later kwamen we aan in het shopping center. Wat vooral opvalt is dat er in elke winkel ongelofgelijk veel personeel is. Voor een kleine kledingwinkel waar we waren liep dit al gauw op tot 13 verkoopsters. Of dit nu komt doordat het goedkoop is om deze mensen in dienst te houden of doordat de Brazilianen veel van persoonlijke service houden heb ik nog niet kunnen achterhalen.

Na al dat geshop gingen we terug naar het centrum waar het ondertussen al een klein beetje was afgekoeld. Een bezoek aan deze stad is niet geslaagd zonder een bezoek aan Pinguin, een bekend café. Dus moesten we daar wel onze dag afsluiten met enkele chopps (een pint van het vat). Gelukkig ben ik de smaak van Belgische pils als vergeten want anders zou het niet zo goed gesmaakt hebben!

Ik heb ook een kort filpmje gemaakt, dat hieronder te bekijken valt: