Posts tonen met het label Franca. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Franca. Alle posts tonen
dinsdag 14 september 2010
Feestje dat slecht afliep
Dit weekend vond er een groot feest plaats in Franca te doen met zo'n 3000 mensen. Veel studenten waren er niet aanwezig omdat het vakantie was. (Ik was er gelukkig ook niet!) Dus de meeste mensen op het feest waren mensen uit Franca, wat altijd specialere toestanden oplevert!
zondag 5 september 2010
Fotomoment
| Suikerriet in brand |
De foto is ook deels de skyline van Franca, eigenlijk het deel waar ik woon, genomen van in de straat van mijn werk.
Gisteren was het ook wasdag. Alle kleren hingen rustig te drogen, waaronder de witte was. Toen er plotseling allemaal zwarte slierten nederdaalden. U kan het al raden: asse van het riet.
woensdag 25 augustus 2010
Woestijntoestanden
Welke soort van warmte is het hier?Deze vraag krijg ik welleens voorgeschoteld. En ik kan er nooit op antwoorden of het hier dan wel vochtig warm is zoals in Afirka of niet.
Het enige wat ik nu weet is dat het hier ongelofelijk droog is. Het is meer dan twee maanden geleden dat het nog heeft geregend. De luchtvochtigheid lag gisteren op 11%. (In België is het meestal boven de 45%) Dat gecombineerd met temperaturen van 30+ graden leidt tot Afrika toestanden.
En da heeft een pak gevolgen: mensen worden sneller ziek, huid droogt uit en lippen gaan ervan kapot.
Een oplossing is om te bidden voor regen. Andere minder effectieve manieren zijn de zon vermijden tussen 10 en 16, geen airco's opzetten en een luchtbevochtigaar kopen. Misschien is het nu het moment om er ene in huis te halen en da eens uit te proberen!
Alsof het nog ni rotzooi genoeg was besloten ze gisteren in een dorp een beetje buiten Franca suikerriet plat te branden. Dat leverde een coole rookwolk op. Gelukkig stond de wind anders en werd ni alles onder de asse bedolven!
Labels:
Brazilië,
Franca,
regen,
suikerriet,
weer
vrijdag 25 juni 2010
ACTIE in Franca
Vorige week vond er een overval op een juwelierszaak plaats in mijn straat (de hoofdwinkelstraat van Franca). Nadien volgde een achtervolging doorheen de stad tijdens het spitsuur. De politie kon de gangsters klemrijden. Een ervan werd doodgeschoten.
Als sensatiebeluste buitenlander heb ik dit jammer genoeg gemist.
Als sensatiebeluste buitenlander heb ik dit jammer genoeg gemist.
woensdag 26 mei 2010
Verslag van een mistige nacht in Franca
Een van de redenen dat er geen updates zijn, is omdat er niet al te veel gebeurd. Tenzij natuurlijk een stevige mist die vorige week in de stad hing. Maar dat heb ik dus nu ook weeral verteld :)
Het weer gaat een beetje op en af. Meestal schijnt de zon nog wel goed (temperaturen rond de dertig). Maar 's nachts durft het wel eens afkoelen, soms zelfs acht graden (koud!).
Nog iets leuks om iets over te vertellen is het interview dat ik had met een magazine uit Franca. Alle mensen die hier op stage zijn (Mandy uit China en Leila uit Argentinië) stonden erin. Een beetje vertellen over het leven in Franca en Brazilië.
Hoewel ze mijn naam verkeerd geschreven hebben stond er toch ne foto in ;)
materia_@_enfoque_maio2010
Enfoque Magazine[pdf].
Het weer gaat een beetje op en af. Meestal schijnt de zon nog wel goed (temperaturen rond de dertig). Maar 's nachts durft het wel eens afkoelen, soms zelfs acht graden (koud!).
Nog iets leuks om iets over te vertellen is het interview dat ik had met een magazine uit Franca. Alle mensen die hier op stage zijn (Mandy uit China en Leila uit Argentinië) stonden erin. Een beetje vertellen over het leven in Franca en Brazilië.
Hoewel ze mijn naam verkeerd geschreven hebben stond er toch ne foto in ;)
materia_@_enfoque_maio2010
Enfoque Magazine[pdf].
woensdag 30 december 2009
Filmpjes update!
Hier een korte verzameling van enkele filmpjes die ik de afgelopen tijd heb gemaakt.
Zonsopgang tijdens een van mijn eerste dagen in Franca:
Een trip naar een klein stadje in de buurt waar een nieuw product van een klant werd voorgesteld. Om het allemaal wat leuker te maken werd ik voorgesteld als Dennis Moons, zwaar water ingenieur van de BWC (Belgische Water Bedrijf). :)
Vrijdagmiddag op kantoor, iemand had de achtergrond van de computer van een collega vervangen door een prent zodat hij op niks kon klikken.
Zonsopgang tijdens een van mijn eerste dagen in Franca:
Een trip naar een klein stadje in de buurt waar een nieuw product van een klant werd voorgesteld. Om het allemaal wat leuker te maken werd ik voorgesteld als Dennis Moons, zwaar water ingenieur van de BWC (Belgische Water Bedrijf). :)
Vrijdagmiddag op kantoor, iemand had de achtergrond van de computer van een collega vervangen door een prent zodat hij op niks kon klikken.
maandag 7 december 2009
regen
Hoe jammer en overwacht het ook mag klinken, de afgelopen dagen heeft het hier vooral geregend. Geen reisjes, geen watervallen of middagdutjes in de naar buiten gesleepte sofa.
Maar wel regen:
zaterdag 28 november 2009
Schoenen
Toen ik vertrok uit België, was ik in de waan dat Franca de shoe-capital-of-the-world was.
Hier aangekomen was dit al veel minder het geval. Maar voor mensen van buiten Franca is de stad nog altijd wel bekend voor zijn schoenen.
De grootste impact dat deze schoenindustrie op mijn leven hier heeft is dat ik elke morgen om 6u30 wordt gewekt door een sirene. Dit lijkt een beetje op een bomalarm maar na dit geluid de eerste dagen over de hele stad te hebben gehoord was ik toch meer op mijn gemak. Veel schoenfabrieken zijn dus in het centrum van de stad gevestigd. Er zouden ongeveer vierhonderd fabrieken zijn. Dit gaat van klein tot groot, op weg naar mijn werk passeer ik bijvoorbeeld enkele waar niet meer dan tien mensen werken, maar aan de rand van de stad staan er serieuzere fabrieken. Fabrieken in de stad is nooit een goed idee en komt de kwaliteit van de lucht ook meestal niet ten goede.Daarom probeert de overheid deze fabrieken naar de rand te lokken, om ze daar te centraliseren op een soort van industrieterrein en het leven in de stad wat aangenamer te maken.
Waar er schoenen gemaakt worden moeten er ook verkocht worden! Verspreid over de stad zijn er dus vele fabriekswinekels waar lederewaren tegen scherpe prijzen kunnen worden gekocht. Tot hiertoe had ik nog niet echt mooie dingen gezien. Dat veranderde toen ik naar het schoen shopping center ging. Inderdaad, een winkelcentrum met niks dan schoenen. Niet direct Wijnegem size, eerder een winkel of twintig à dertig. Hier waren er wel wat mooie dingen te vinden tegen een goeie prijs. Een van de weken schaf ik mij enkele stijlvolle, ledere kwaliteitsschoenen aan voor dertig of veertig euro aan.
Nu we het toch over shopping hebben: kopen op krediet.
In veel schoen- en andere winkels is het gebruikelijk om de prijs aan te geven, opgesplitst in delen. In plaats van 250 reals (ongeveer 100 euro), staat er 5x 50 real op het labeltje. Dit geld zowel voor schoenen, kleding en electronica. En wat sterker is, er zijn meestal geen kleine lettertjes of extra bedrag. Als je de bovenstaande schoenen in een keer betaald kosten ze 250 real. Over vijf maanden gespreid kost dit ook 250 real.
Raar maar waar!
Hier aangekomen was dit al veel minder het geval. Maar voor mensen van buiten Franca is de stad nog altijd wel bekend voor zijn schoenen.
De grootste impact dat deze schoenindustrie op mijn leven hier heeft is dat ik elke morgen om 6u30 wordt gewekt door een sirene. Dit lijkt een beetje op een bomalarm maar na dit geluid de eerste dagen over de hele stad te hebben gehoord was ik toch meer op mijn gemak. Veel schoenfabrieken zijn dus in het centrum van de stad gevestigd. Er zouden ongeveer vierhonderd fabrieken zijn. Dit gaat van klein tot groot, op weg naar mijn werk passeer ik bijvoorbeeld enkele waar niet meer dan tien mensen werken, maar aan de rand van de stad staan er serieuzere fabrieken. Fabrieken in de stad is nooit een goed idee en komt de kwaliteit van de lucht ook meestal niet ten goede.Daarom probeert de overheid deze fabrieken naar de rand te lokken, om ze daar te centraliseren op een soort van industrieterrein en het leven in de stad wat aangenamer te maken.
Waar er schoenen gemaakt worden moeten er ook verkocht worden! Verspreid over de stad zijn er dus vele fabriekswinekels waar lederewaren tegen scherpe prijzen kunnen worden gekocht. Tot hiertoe had ik nog niet echt mooie dingen gezien. Dat veranderde toen ik naar het schoen shopping center ging. Inderdaad, een winkelcentrum met niks dan schoenen. Niet direct Wijnegem size, eerder een winkel of twintig à dertig. Hier waren er wel wat mooie dingen te vinden tegen een goeie prijs. Een van de weken schaf ik mij enkele stijlvolle, ledere kwaliteitsschoenen aan voor dertig of veertig euro aan.
Nu we het toch over shopping hebben: kopen op krediet.
In veel schoen- en andere winkels is het gebruikelijk om de prijs aan te geven, opgesplitst in delen. In plaats van 250 reals (ongeveer 100 euro), staat er 5x 50 real op het labeltje. Dit geld zowel voor schoenen, kleding en electronica. En wat sterker is, er zijn meestal geen kleine lettertjes of extra bedrag. Als je de bovenstaande schoenen in een keer betaald kosten ze 250 real. Over vijf maanden gespreid kost dit ook 250 real.
Raar maar waar!
donderdag 5 november 2009
Caipirusp
Afgelopen weekend was er een groot feest te doen: Caipirusp. Dit is een jaarlijks evenement dat drie dagen en nachten duurt. Het is het grote feest van een van de grote universiteiten van de staat São Paulo. Alhoewel er hier in Franca geen campus van is, ging het feestje hier toch door. De belangrijkste reden is dat er op andere plaatsen geen goeie accomodaties te vinden zijn voor feesten van deze omvang (1500 mensen schat ik) Zoals gezegd gaat het dag en nacht door, ik heb de dagen gebruikt om te recupereren dus daarvan kan ik geen verslag uitbrengen. Maar dus wel van de nachten!
Drank, muziek en heel veel volk. Het concept is dat van een open bar: inkom betalen en zoveel drinken als je maar wilt. Zoals te verwachten brengt dir redelijk schrale toestanden met zich mee (van anderen!) waar we hier niet dieper op in zullen gaan :) Voor het eerst was er ook goeie muziek. Aan het begin en einde van de avond speelde er altijd een goeie dj. Maar op zulke momenten ben ik zeker een buitenstaander. Want tijdens de dj bezig was werd er weinig tot niet gedanst (natuurlijk wel door mezelf!). Dit in scherp contrast met de live bands die later op de avond van start gingen. Waar ik de eerste avond nog kon genieten van de muziek, alle bekende muziek een beetje vermengd met samba ritmes, was het armoede troef op de andere. Zo had dag twee de Braziliaanse countrymuziek en was dag drie onwaarschijnlijk maar waar nog slechter met samba rock toestanden. Ik zal het er maar op houden dat ik de muziek niet kan appreciëren omdat ik de taal niet spreek ;)
Maar ondanks de povere muziek was het leuk om plezier te maken met mijn huisgenoten en om mensen uit andere steden te leren kennen.
Veel mensen komen dus uit andere steden naar Franca voor dit feest. Velen zijn dus ook met de auto gekomen. En omdat de plaats waar de feesten te doen zijn wat uit het centrum ligt nemen ze dus ook hun auto om er naar toe te komen. En rijden ze dronken terug naar huis. Tijdens dit weekend was er een ongeval waarbij een zatte student 4 mensen had doodgereden, inwoners van mensen van Franca. Begrijpelijk wekt dit nogal wat ergernis op bij de lokale bevolking. Deze relatie is zover ik hoor altijd al een beetje verzuurd geweest. Aangezien de meeste studenten niet afkomstig zijn uit Franca, nemen ze dus soms de plaats in van studenten uit Franca die dan in andere steden moeten gaan studeren. Ook doen alle zatte toestanden de reputatie van de studenten geen goed. Maar ondanks ik als buitenlander tussen de studenten woon, werk ik ook in Franca. Het beste van beide werelden!
Drank, muziek en heel veel volk. Het concept is dat van een open bar: inkom betalen en zoveel drinken als je maar wilt. Zoals te verwachten brengt dir redelijk schrale toestanden met zich mee (van anderen!) waar we hier niet dieper op in zullen gaan :) Voor het eerst was er ook goeie muziek. Aan het begin en einde van de avond speelde er altijd een goeie dj. Maar op zulke momenten ben ik zeker een buitenstaander. Want tijdens de dj bezig was werd er weinig tot niet gedanst (natuurlijk wel door mezelf!). Dit in scherp contrast met de live bands die later op de avond van start gingen. Waar ik de eerste avond nog kon genieten van de muziek, alle bekende muziek een beetje vermengd met samba ritmes, was het armoede troef op de andere. Zo had dag twee de Braziliaanse countrymuziek en was dag drie onwaarschijnlijk maar waar nog slechter met samba rock toestanden. Ik zal het er maar op houden dat ik de muziek niet kan appreciëren omdat ik de taal niet spreek ;)
Maar ondanks de povere muziek was het leuk om plezier te maken met mijn huisgenoten en om mensen uit andere steden te leren kennen.
Veel mensen komen dus uit andere steden naar Franca voor dit feest. Velen zijn dus ook met de auto gekomen. En omdat de plaats waar de feesten te doen zijn wat uit het centrum ligt nemen ze dus ook hun auto om er naar toe te komen. En rijden ze dronken terug naar huis. Tijdens dit weekend was er een ongeval waarbij een zatte student 4 mensen had doodgereden, inwoners van mensen van Franca. Begrijpelijk wekt dit nogal wat ergernis op bij de lokale bevolking. Deze relatie is zover ik hoor altijd al een beetje verzuurd geweest. Aangezien de meeste studenten niet afkomstig zijn uit Franca, nemen ze dus soms de plaats in van studenten uit Franca die dan in andere steden moeten gaan studeren. Ook doen alle zatte toestanden de reputatie van de studenten geen goed. Maar ondanks ik als buitenlander tussen de studenten woon, werk ik ook in Franca. Het beste van beide werelden!
dinsdag 29 september 2009
doorstart
De Griekse avonturen zijn bijna anderhalf jaar achter de rug, maar liggen nog steeds vers in het geheugen. Met een diploma op zak is het nu tijd voor de volgende uitdaging.Via de studentenvereniging AIESEC is het mogelijk om naar het buitenland te trekken voor een stage. Na een tijdje te hebben gezocht viel mijn oog op een klein Braziliaans softwarebedrijf, Plano Bê. Daar zal ik meewerken aan de online marketing strategy van het bedrijf. Normaal gezien is Engels de voertaal binnen het bedrijf, maar ik ben uit voorzorg toch maar een beetje Portugees aan het leren!
Waar? Franca, dit is een kleinere stad in het zuiden van Brazilië, op vierhonderd kilometer van São Paulo. (Die ão wordt trouwens als een soort van vuile an uitgesproken.) Dit klein moet op zijn Braziliaans worden opgevat, de stad heeft immers 400 000 inwoners.
Hoe lang? Zes maanden, met de mogelijkheid om langer te blijven.
Wanneer? Zo snel mogelijk! Op dit moment is het wachten tot al het papierwerk in orde is, maar ik schat dat ik rond 15 oktober op het vliegtuig zit.
Dit was het nieuwe begin van de moonsopolis blog. Zoals toen in Athene zal ik proberen om de geïntereseerden op deze manier wat op de hoogte te houden wat er allemaal gebeurt in Brazilië. Maar na al die posts nog eens te hebben teruggelezen doe ik hier geen beloftes over frequentie of kwaliteit :)
Waar? Franca, dit is een kleinere stad in het zuiden van Brazilië, op vierhonderd kilometer van São Paulo. (Die ão wordt trouwens als een soort van vuile an uitgesproken.) Dit klein moet op zijn Braziliaans worden opgevat, de stad heeft immers 400 000 inwoners.
Hoe lang? Zes maanden, met de mogelijkheid om langer te blijven.
Wanneer? Zo snel mogelijk! Op dit moment is het wachten tot al het papierwerk in orde is, maar ik schat dat ik rond 15 oktober op het vliegtuig zit.
Dit was het nieuwe begin van de moonsopolis blog. Zoals toen in Athene zal ik proberen om de geïntereseerden op deze manier wat op de hoogte te houden wat er allemaal gebeurt in Brazilië. Maar na al die posts nog eens te hebben teruggelezen doe ik hier geen beloftes over frequentie of kwaliteit :)
Abonneren op:
Posts (Atom)





